Terug naar Ithaca

Na vele omzwervingen vond Odysseus (Javier Bardem) tien jaar geleden zijn Penelope. Niet op Ithaca, maar op een filmset van Woody Allen. Niets dan liefde en marketing! Hebben wij via Tui allen recht op Ithaca volpension? Redt een moderne mens het wel zonder zich voortdurend tegen te spreken? Waartoe leidt al dat oeverloze gezaag over identiteit? Met interventies van François-Xavier Bellamy, André Gide, meneerke Macron, Machiavelli, Sylvain Tesson en Augustinus.

Op zoek naar een nieuw ik

(Een nieuwe lente, een nieuw ik - eentje die op tijd gaat slapen en trouw aan de natiestaat zweert. Omdat Europeanen het zelfs niet eens geraakte over een Europees volkslied en Belgen schizofrenie blijven belijden, kan Groucho Marx redding brengen. Hier alvast een nieuw inclusief volkslied dat volledig aansluit bij onze Leitkultur: 'I'm against it', uit het magistrale Horse feathers.)

Waarom is het zo moeilijk om een nieuw wij te vinden? De volgende tekst bevat vragen en antwoorden, met interventies van Paul-François Schira, Francis Fukuyama, Jérôme Fourquet, André Gorz, Philip Roth, en de heer F. Nietzsche uit Weimar.

Vermoord door de dood

(Nu toch weer even ernstig: uitvaartgroothandel Dela heeft een top 100 van uitvaartsongs. Er zijn echt dus mensen die zich laten betreuren terwijl Phil Collins, Metallica of Rammstein weerklinkt. Waarom dan niet 'Killed by Death' van Motörhead, hier in een versie uit 1984, opgenomen tijdens een jongerenprogramma van ITV.)

Waarom haatte Heidegger popmuziek? Omdat hij de homo festivus niet goed begreep, de grootste uitvinding sinds de ontstekingsmotor. Op zoek naar de betekenis van dode helden en van een gedateerde popcultuur. 

Voor wie slachten we het gemeste kalf?

(Ach, die dekselse sociale mobiliteit! Dat waren nog eens tijden. John Cleese en the two Ronnies in hun klassieke sketch, voor het eerst uitgezonden door de BBC op 7 april 1966. In memoriam de onvolprezen Ronnie Corbet (de kleinste en de grappigste) - hij stierf eind maart.)

Vluchtelingenstromen, altijd dat besparen en acute gevoelens van achteruitgang op de koop toe. Moet dat nu echt? Hebben we oude medicijnen nodig, nieuwe pillen of voetreflexologie? En is het wel ernstig om te denken dat we het allemaal even gaan oplossen? Op zoek naar een nieuwe invulling van de edele sport Keep Buggering On, met dank aan Marcel Gauchet, Pierre Rosanvallon, Raj Chetty en toch ook een beetje Achiel Charbon.

Motoronderhoud komt terug

(Rocky Marciano heeft Joe Louis net een héél klein duwtje gegeven, in 1951 weliswaar, toen alles véél vriendelijker was zoals iedereen weet.)

Terwijl de ene held na de andere er het bijltje bij neerlegt, komt De kunst van het motoronderhoud terug. En wel na een bescheiden oponthoud van vijf jaar. De bel luidt voor de volgende ronde.

Klein onderhoud

Allan Massie zet in The Spectator het gevaar van een hysterische law-and-order-aanpak in de verf.

Martine Aubry in Le Point van 25 augustus (printversie), allerminst een oninteressante vrouw, ondanks haar etatisme en haar wel zeer vage ideeën over een herindustrialisering van Frankrijk. Versus François Hollande, een eerder nuchtere economist die zeker niet incoherent argumenteert (waarom niet hem?). Boeiende maanden in het vooruitzicht.

Een andere wereld - over l'exeption européenne

‘Alles moet veranderen om alles bij het oude te houden.’
Tancredi in Il gattopardo

Een van de knapste politieke romans uit de westerse literatuur is Il gattopardo. Giuseppe Tomasi di Lampedusa beschrijft de ondergang van de Siciliaanse prins Fabrizio Salina ten tijde van het het Italiaanse Risorgimento. Er zit veel Siciliaanse geschiedenis in het boek, maar het is vooral de omwenteling van oude structuren en de kritiek op de elites die bijblijft. Het idealisme van die tijd wordt beschreven als opportunisme, een motregen die traag maar zeker iedereen doornat maakt. Nog steeds sterven er Salina’s, terwijl de oude orde doorsukkelt.

(Met Jorge Semprun en het nieuw lief van Ayaan Hirsi Ali, de onvolprezen Niall Ferguson.)